[PSE]Ch.4-The Shapherd Boy

posted on 22 May 2014 21:27 by boufuuiki in PSE
 
 
 
 
 
---------------------------------------
 
 
Gin Incognito
 
High-Class [CAS]
 
.
.
.
.
 
 

หลังจากการจากไปของท่านเรมิเอล ผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ บนเอลิเชี่ยนก็จึงพอจะเริ่มฟื้นจากความโศกเศร้าเเล้วกลับมาใช้ชีวิตกันตามปกติได้บ้าง ไม่แน่ว่านี่อาจเป็นความประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้าที่ต้องการพาตัวท่านเรมิเอลกลับไปอยู่ในอ้อมเเขนของพระองค์ ของพระบิดา....

 

            ชื่อของผมคือ Gin Incognito   เทวทูตระดับไฮคลาส สังกัดหน่วยห้องสมุด (CAS)  และเนื่องจากเพราะว่าผมทำงานกะดึก จึงไม่จำเป็นต้องตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อไปทำงานเหมือนหลายๆคน เวลาเข้างานของผมคือช่วงที่คนส่วนใหญ่จะกลับไปพักผ่อนกันหมดเรียบร้อยเเล้ว

มันก็จริงอยู่ที่ว่าผมไม่ได้อยู่เวรคนเดียวเพียงลำพัง แต่ยังมีคนในหน่วยสลับสับเวรกันมาอยู่ด้วย ในคืนนี้เป็นน้องใหม่ ที่ผมยังไม่ได้ทำความรู้จักมักจี่ดีนัก รู้แต่เพียงคร่าวๆว่าเธอค่อนข้างดูจะเป็นคนอารมณ์ร้าย

ขี้หงุดหงิดอยู่สักหน่อย จากการที่ผมเข้าไปทำความรู้จักกับเธอสองครั้ง และถูกโกรธกลับมาทั้งสองครั้งเลยเช่นเดียวกัน

เพราะไม่อยากมีปากมีเสียงกับใคร ผมก็เลยตัดสินใจ มานั่งจัดเรียงหนังสือที่เข้ามาใหม่ รวมถึงซ่อมเเซมหนังสือที่ชำรุดเสียหายเงียบๆอยู่ในซอกหลืบประจำของตัวเองไป เเต่ในวันนี้มันมีบางอย่างที่ไม่เหมือนกับวันปกติธรรมดาทั่วไป เป็นเรื่องน่าประหลาดใจในรอบหลายเดือนเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว

            “ ไง นายหัวเเดง ยังทำตัวลึกลับเหมือนเดิมนะ”

ผมสะดุ้งโหยงพร้อมลุกพรวดขึ้น หันไปทำความเคารพท่านหัวหน้า...อา เรื่องน่าแปลกใจจริงๆ ปกติผมแทบจะไม่ได้พบท่านหัวหน้าเลยด้วยซ้ำไป ท่านอูริเอล....

เป็นที่เเน่นอนว่าการที่ท่านมาหาผมกลางดึกเเบบนี้ มันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญเเน่ๆ  
            หัวหน้าส่งต่อข้อความให้พบว่า หน่วยFAD หรืออดีตหน่วยการเงิน ที่ดูเเลโดยท่านเรมิเอล ซึ่งปัจจุบันอยู่ในการดูเเลของท่านกาเบรียลกำลังจะยุบรวมกับหน่วยPRD  มีคำสั่งให้ผมไปช่วยเก็บกวาดข้าวของของท่าน

เรมิเอลให้เรียบร้อย  แน่นอนอยู่แล้วที่ผมจะไม่ปฎิเสธที่จะทำงานนี้  ถือว่ามันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมพอจะทำได้เพื่อเขาผู้จากไป

ในห้องทำงานของท่านเรมิเอล ทุกอย่างยังจัดเตรียมไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ราวกับเจ้าของห้องยังไม่ได้จากไปไหน ขณะที่ผมกำลังเก็บของบนโต๊ะทำงานอยู่นั่นเอง ที่ลิ้นชักมีกระดาษอยู่เเผ่นหนึ่งแลบออกมาอย่างผิดวิสัย ผมถือวิสาสะอ่านข้อความในจดหมายด้วยความสนใจ...เเต่ยิ่งอ่านไปก็ยิ่งตกใจกับข้อความในจดหมายนั่น   นี่มันน่าจะต่อจากจกหมายที่เเดรีลให้เขาอ่าน  

จดหมายที่สาบสูญไป.......เป็นสิ่งนี้ไม่ผิดแน่ ผมหรี่ตาเล็กลงอย่างครุ่นคิด

ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือมีใครจงใจก็ตาม อย่างน้อยก็ช่วยให้ทำภารกิจที่ได้รับจากเเดรีลสำเร็จจนได้ เเต่ก็ยังฉงนใจไม่หาย  เพราะฉุกคิดถึงสิ่งที่เคยอ่านเจอ ว่ามีคำกล่าวที่ว่า คนใกล้ตายจะไม่พูดโกหก
            ผมได้แต่พึมพำด้วยหัวคิ้วที่มุ่นขมวดเข้าหากัน เรื่องนี้มันยังไงกันแน่นะ.....

            หลังจากนั้นไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผมก็เร่งออกจากห้องของท่านเรมิเอล กลับไปยังหอสมุด ไปจัดการปิด เก็บกวาดให้เรียบร้อย ทั้งยังรอใครบางคน...ที่ช่วงนี้จะมาพบผมในเวลาดึกดื่นอย่างนี้แทบทุกวัน

ผมแสร้งดันแว่นกลบอาการตื่นเต้น....เพราะเห็นร่างที่คุ้นตาบินตรงเข้ามาหา เมื่ออยู่ในระยะที่ใกล้พอ ผมก็เอ่ยปากทักทายออกไปอย่างปกติ

----------------------------------

อาเมน....

เรนนี่ เพิ่ง ผ่านไฟนอลมาค่ะ

ตาย

ฝึกงานต่อค่ะ

ตาย.....

ไว้จะเปิดตัวนะคะ....นะคะ.....เปิดตัวที่ไหนดีนะ /พราก